Rataplan nodigt elk seizoen vernieuwende en opkomende artiesten uit om eigen werk te ontwikkelen als Artist in Residence. Ze werken aan een nieuw muzikaal project of een artistieke verdieping met muzikale gasten. De residentieweek sluit af met een toonmoment. In maart ontvangen we Calya J. Wij stelden haar enkele vragen over haar plannen tijdens de residentie.
‘Van sterrenhemel naar zonsondergang’
Goeiemiddag Jessica, in maart heb jij een residentie in Rataplan. Hoe zou je jezelf voorstellen aan het publiek? Mijn artiestennaam is Calya J, een samentrekking van mijn voor- en familienaam, Jessica Boyeleba Balehen. Het staat voor de muzikaalste en creatiefste delen van mezelf. Ik zing, speel piano en drum, maar ben ook performer, acteur en producer. Over de jaren heen heb ik verschillende rollen aangenomen.
Welke rol was er eerst? Als kind begon ik met zingen en piano spelen op gehoor. Ik volgde klassieke piano in de muziekschool, en heb zang gestudeerd aan de kunsthumaniora. Later ben ik de andere disciplines gaan ontwikkelen. Ik neem graag nieuwe rollen aan om te ontdekken hoe je klank anders kunt gebruiken.
Hoe zou je jouw sound omschrijven? Ik werk intuïtief en combineer veel stijlen: hiphop, oldschool afrobeat, klassiek, soul, gospel, rock, spoken word … Net daarom twijfelde ik of ze me zouden selecteren voor deze residentie. Ik beschouw mezelf immers niet als jazzartiest, al voel ik wel verwantschap met jazz: de vrijheid, de improvisatie, het idee dat een ‘foute’ noot toch juist kan zijn. Ik focus steeds meer op mijn instrumenten, maar wil tegelijk blijven experimenteren, ook met het samenbrengen van muziek en theater.
Wil je daar tijdens je residentie op inzetten? Zeker. Ik wil live mijn instrumenten bespelen én zingen, en nodigde daarvoor drie muzikanten uit, die net als ik experimenteel werken: bassist Mirko Banovic, harpiste Jutta Troch en percussioniste en pianiste Suheir Abdul Rasol. Daarnaast wil ik werken aan de performance en de interactie met de toeschouwers: ik wil hen laten zingen, body percussion inzetten … Daarom zoek ik ook naar manieren om los te komen van mijn instrumenten, zodat ik vrij kan bewegen en dichter bij het publiek kan staan.
Waarover gaan je songs?
Over identiteit en zelfreflectie, over de reis naar wie je wil worden. Ik vertaal mijn emoties en gedachten op een poëtische manier, zodat het publiek ze zelf ook kan voelen, loslaten of ontdekken. De songs waarmee ik tijdens mijn residentie aan de slag ga, gaan over de transformatie na mijn burn-out: van donker naar licht, van niet weten naar begrijpen, van sterrenhemel naar zonsondergang. Wat wil je dat het publiek meeneemt naar huis? Elke song roept een emotie op en een vraag. Ik hoop dat ik iets aan kan raken dat misschien al lang aanwezig is en door mijn muziek een plek krijgt. Dat mensen zich vrijer voelen en beseffen: ík ben degene die bepaalt wanneer ik stop en wanneer ik begin. Ik vertel persoonlijke verhalen, maar op een kwetsbare, niet overweldigende manier. Veel mensen zijn bang voor kwetsbaarheid. Ik wil hen motiveren om hun masker te laten vallen en zichzelf te omarmen.
Wat droom je voor de toekomst? Ik droom veel, maar mijn grootste wens is momenteel om mijn Kameroense roots verder te ontdekken. Ik wil muziek maken waarin die cultuur samenkomt met mijn leven hier, en ooit een groot orkest samenstellen met muzikanten uit beide werelden. En meer algemeen: blijven groeien, ontdekken en ontmoeten.
Tekst door Katrien Jacobs Calya J. aan het werk:
VR 20.03 – PURP.S. Live 
